خواب ساخت‌‏وساز چگونه پایان می‏‌گیرد؟

چهار ستون رونق مسکن

  پرینت
سرمایه‌گذاری غیرمولد «میوه تلخ» سیاست‌های ضدرونق است
چهار ستون رونق مسکن
شناسه خبر : 10340 | تاریخ انتشار : 09 مرداد 1401 - 11:36 |

به گزازش پایگاه اطلاع رسانی بین نیوز، تازه‌ترین آمار رسمی در قالب دو دسته داده کاملا معتبر نشان می‌دهد که بازار مسکن در سال اول اجرای طرح «یک‌میلیون مسکن»، در فاز رکود درجا زده است. اخیرا، هم بانک‌مرکزی و هم مرکز آمار، دو گزارش جداگانه درباره نبض سرمایه‌گذاری ساختمانی و همچنین خانه‌‌سازی در کشور منتشر کردند که اولی از افت جریان ورود سرمایه به بخش مولد بازار مسکن حکایت دارد و دومی، میوه تلخ این اتفاق را که به شکل کاهش تیراژ تولید مسکن است، به نمایش می‌‌گذارد. سال گذشته، طبق گزارش مرکز آمار ایران، حدود ۳۹۰‌هزار واحد مسکونی در شهرهای کشور احداث شد.
 این میزان تیراژ ۲۰‌درصد کمتر از ساخت‌وسازهای سال ۹۹ بود. خواب ساختمانی بازار مسکن ۱۴۰۰ در نتیجه افت سرمایه‌گذاری واقعی در این بخش رخ داد؛ اما چطور می‌شود که این خواب به پایان برسد؟ «تجارت فردا» در مقاله‌ای این موضوع را بررسی کرده است. مطابق این بررسی، ‌‌ سال گذشته آن‌طور که بانک‌مرکزی روایت می‌کند، کل سرمایه‌گذاری صورت‌گرفته در بازار ساختمان‌‌سازی مسکونی سراسر کشور حدود ۴۰‌درصد نسبت به سال ۹۹ افزایش پیدا کرد که در مقایسه با رشد ۷۰درصدی هزینه ساخت مسکن در همان سال، عملا ماحصل سرمایه‌‌های واردشده به بازار ساخت‌وساز حتی به اندازه سرمایه‌گذاری سال ۹۹ نبوده است (به میزانی که در سال ۱۴۰۰ بتوان معادل سال ۹۹ ساختمان مسکونی احداث کرد).

سرمایه‌‌ها کجا رفت؟

این دو آمار مشخص می‌کند که اگر سرمایه‌گذاری واقعی در بازار ساختمان‌‌سازی مسکونی از رشد مثبتی برخوردار بود، ماحصل آن به افزایش تیراژ تولید مسکن‌‌ منجر می‌‌شد؛ اما سرمایه‌‌ها وارد بازاری شد که نه ریسک ساخت‌‌وساز را دارد و نه عایدی آن، در حد بازار ساخت است؛ بازار خانه‌‌های بلااستفاده و‌‌ خالی از سکنه. طی سه، چهار سال گذشته، متوسط حاشیه سود سرمایه‌گذار ساختمانی حدود ۲۸ تا ۳۵‌درصد بوده است. این در حالی است که عایدی نوع غیرمولد سرمایه‌گذاری ملکی که همان خرید مسکن به جای ساخت مسکن (سرمایه‌گذاری مولد) است، در این چهار سال به‌طور متوسط ۶۰‌درصد بوده است. سرمایه‌گذار ساختمانی در عین حاشیه سود کم، با انواع ریسک‌‌های اقتصادی، از توقیف پروژه تا فروش نرفتن آپارتمان در زمانی که صاحب سرمایه اقدام به فروش می‌کند، مواجه است. اما سرمایه‌گذار ملکی به‌جز سود سالانه فراتر از تورم، ریسکی مقابل خود ندارد. همین تفاوت دو بازار ساخت و خرید مسکن برای سرمایه‌گذار طی این سال‌ها به رکود سنگین در بازار اول و تورم تاریخی در بازار دوم دامن زده است. رکود ساختمانی سال‌های ۹۳ تا ۱۴۰۰ به این‌‌ صورت بوده که طی این سال‌ها متوسط تیراژ تولید خانه در کشور حدود ۴۰۰‌هزار واحد بوده، در حالی که طبق محاسباتی که سال ۱۳۹۲ در قالب طرح جامع مسکن در وزارت راه و شهرسازی انجام شد، «کف بحرانی عرضه مسکن جدید» باید تا ۱۴۰۲ سالانه رقمی معادل ۵۶۰‌هزار واحد باشد. آنچه سال گذشته احداث شد، حتی از میانگین تیراژ سال‌‌ قبل از آن هم کمتر بود. این کمبود ساختمانی یکجا اثر خود را نشان می‌دهد.

  • منبع خبر : دنیای اقتصاد
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

مطالب بیشتر
چهارمین اجلاس کمیسیون‌های شهرسازی و معماری در بندرعباس امروز برگزار شد
حبس ۸۵ میلیارد دلار پول کشور به نفع سوداگران مسکن!
۱۰۳ هزار واحد مسکن شهری توسط بنیاد مسکن وارد فاز اجرا شد
تصویب بسته کاملی برای رفع موانع واگذاری زمین به مردم برای ساخت مسکن
بازآفرینی محله کن موجب اشتغال‌زایی و رونق بوم‌گردی می‌شود
شارژ ارزی خرید ملک
ثبت دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.