دکتر علی اکبر گرجی ازندریانی (حقوقدان) در کانالش نوشت:

دکتر حناچی شهردار جدید تهران در سخنان صادقانه و روشنی به ضرورت بهره گیری از دانش و تجربه خارجیان درمدیریت شهری اشاره کرد و مشروعیت این کار را با مشروعیت استفاده از مربیان خارجی در عرصه ورزش ممثل کرد.

مدت ها پیش به ظریفی گفتم، مشکل مدیریت در جمهوری اسلامی در بسیاری از موارد یا بی تجربگی مدیر و نظام اداری است یا نبود سامانه انباشت تجربه ها و سپس به کارگیری آنها.

پیش از انقلاب و بویژه در اوایل ورود نظامات مدرن به ایران استفاده از مشاوران خارجی رایج بود، یعنی حکام وقت به گونه ای پذیرفته بودند که باید از تجارب کشورهای با تجربه تر برای تاسیس و پیشبرد برخی از امور استفاده کرد.

گرچه استفاده از مستشاران خارجی، بویژه در امور نظامی و داستان تحقیرآمیز کاپیتولاسیون، به تدریج زمینه نقض استقلال و کرامت انسان ایرانی را فراهم ساخت و زخم آن تحقیر هنوز هم بر شانه های چون منی سنگینی می کند، اما واقعیت را باید پذیرفت.

واقعیت چیست؟ واقعیتی که باید صادقانه و جوانمردانه به آن اعتراف کرد این است که ما ایرانی ها در بسیاری از حوزه های مدیریت مدرن یا تجربه کافی نداریم یا توانمندی لازم را برای به کارگیری ظرفیت ها و تجربه ها نداریم.

تجربه، انباشت تجربه و به کارگیری آن نیازمند توانمندی خاصی است که باید آن را در عمل آموخت. متاسفانه، پس از انقلاب، فضای عمومی کشور به سمت خارجی ستیزی و غرب ستیزی کور حرکت کرد و مانع از آن شد که ما در بسیاری از حوزه هایی که پیشتر از آنها گرته برداری کرده بودیم، از تجارب و پیشرفت های جدید آنها بهره بگیریم.
به عنوان مثال، بانکداری به سبک امروزی پدیده ای کاملا غربی است که ما آن را گرته برداری کردیم، اما در ادامه دخل و تصرفات شگفت انگیزی در آن به عمل آوردیم که اساس نظام بانکداری را به هم ریخت و نتیجه نامبارک آن را هم امروزه ملاحظه می کنیم.

در دیگر حوزه های مدیریتی، از جمله مدیریت شهری و آمایش سرزمینی، حکمرانی دانشگاهی، آموزش و پرورش، اقتصاد و مالیات، تقریبا تجربه مشابهی داشتیم.

بی شک، تحمل سلطه بیگانه برای من و شمای ایرانی هرگز ممکن نیست، اما آیا راه استفاده از تجارب مشاوران خارجی را مطلقا باید بست؟
اگر چنین است چرا قانون اساسی در اصل ۱۵۳ به کارگیری مشاوران خارجی را حتی در امور نظامی مطلقا ممنوع نمی کند و شورای نگهبان هم در نظریه تفسیری شماره ۱۳۸۴ مورخ ۱۴‚۱۲‚۱۳۵۹ تصریح می کند:

«به‌كار گرفتن كارشناسان خارجي و استفاده از تخصص آنان به طور موقت در ارتش، عضويت در ارتش كه در اصل ۱۴۵ قانون اساسي ممنوع شده محسوب نمي‌گردد. طبيعي است طبق اصل ۸۲ قانون مزبور استخدام كارشناسان خارجي در موارد ضرو‌رت با تصويب مجلس شوراي اسلامي امكان‌پذير است.»

به خاطر حساسیت های متعصبانه ای که برای حضور اساتید و مشاوران خارجی داریم، مجبوریم سالیانه میلیاردها دلار پول ناقابل مملکت را هزینه کنیم تا برخی از پرسنل دولت یا شرکت های دولتی در خارج حضور یافته و ظرف مدت محدودی کوشش کنند تجربه ها و رازهای پیشرفت ممالک راقیه را در حوزه های مختلف درک کرده و به داخل انتقال دهند.

به نظر می رسد، بهتر است به جای این هزینه سازی های بی فایده از تکنولوژی تجربه آموزی بهره ببریم و با کنار گذشتن نخوت خیره سرانه راه را برای آموختن بیشتر هموار نماییم.

ما باید یاد بگیریم که با حفظ استقلال، عظمت و شکوه ایران هم می توان از دانش، تجارب و توانایی های دیگر کشورها بهره گرفت و روزبه روز کشور را توانمندتر کرد.

رسیدن به توسعه بدون استفاده از تکنیک هم افزایی بین المللی غیرممکن است. چین، ژاپن، مالزی و روسییه نیز از زمانی که تواضع در یادگیری و هم افزایی بین المللی را در پیش گرفتند، سرعت پیشرفتشان چند برابر شد.

ما هم اکنون در دام دانایی و احساس خودبسندگی افتاده ایم و باید هر چه سریعتر از این حصار ویرانگر دانای کل بودن خارج شویم و با اذعان به اینکه همه چیز را همگان دانند، راه را برای بهره بردن از اندیشه و تجارب دیگران هموار کنیم.

افتادگی آموز اگر طالب فیضی
هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

  • منبع خبر : عصر ایران