از زمانی که اقتصاد جهانی از بحران مالی ۲۰۰۸ رهايي يافته، کشورها با سرعت متوسط اما ثابتی رشد کرده‌اند. این روند احتمالاً تا سال ۲۰۱۸ ادامه خواهد یافت: طبق گفته واحد اطلاعات اکونومیست (EIU)، انتظار می‌رود تولید ناخالص داخلی جهان در سال جاری به میزان ۲.۷ درصد افزایش یابد، که این رقم کمی کم‌تر از ۲.۹ درصد ثبت‌شده در سال ۲۰۱۷ است.

‏ ?یک‌بار دیگر، بيشترين مشاركت در اقتصاد جهاني توسط چين خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود که دومین اقتصاد بزرگ جهان در سال جاری به میزان ۵.۸ درصد رشد داشته و حدود یک سوم کل توسعه جهانی را به خود اختصاص دهد. اما چين به دنبال كاهش رشد اعتباري است كه همين امر منجر به كاهش رشد اقتصادي خواهد شد.

‏ ?كاهش رشد اقتصادي چين باعث ميشود كه هند به سریع‌ترین اقتصاد بزرگ در حال رشد، با رشد اقتصادی ۷.۸ درصد در تولید ناخالص داخلی مبدل شود. همچنین انتظار می‌رود که كشور هاب آسیای جنوب شرقی از نظر رشد اقتصادي به خوبي عمل نمايند: ویتنام، کامبوج، میانمار و لائوس پيش بيني ميشود بیش از ۶ درصد رشد داشته باشند.

?با این حال، اغلب کشورهای توسعه‌یافته باید حداقل به ۲ درصد رشد اقتصادي دست يابند، اما پيش بيني ميشود كشوري همچون ایتالیا كه از كشورهاي توسعه يافته بشمار ميرود، ١.٤ درصد رشد داشته باشد. پس ميتوان نتيجه گرفت كه كشورهاي غني(جهان اولي) تاب رقابت از نظر رشد اقتصادي با اقتصادهاي نوظهور را ندارند.

?انتظار ميرود فقط چند كشور در سال ٢٠١٨ از نظر رشد (توليد ناخالص داخلي) با پسرفت (رشد منفي) همراه باشند.

‏زخم‌های اقتصادي که در ونزوئلا بوجود آمده، احتمالاً بدترین پسرفت اقتصادي را به بار مي آورند، با ١١.٩ درصد رشد منفي. چرا که سؤ مدیریت منجر به تورم شدید و عدم پرداخت بدهی دولت می‌شود.

‏ كره شمالي نيز به دليل تحريم هاي بين المللي دچار رشد منفي ١درصد خواهد شد.

‏پيش بيني ميشود اقتصاد پورتوریکو، که از نظر فنی قلمرو خارجی ایالات‌متحده است به دليل طوفان ويرانگري كه در اين جزيره اتفاق افتاده تا ۸درصد رشد منفي داشته باشد.

?و اما طبق اين پيش بيني انتظار ميرود كه ايران در ليست كشورهاي با رشد اقتصادي (از نظر رشد ناخالص داخلي) بين ٦ تا ٨ درصد قرار گيرد.

 

  • نویسنده : رامين امانی